BLOG

De laatste weken van het jaar zijn aangebroken. Een periode die warm en gezellig 'moet' zijn, maar vaak veel spanning met zich mee kan brengen.

Als je last hebt van eetbuien dan herken je dit waarschijnlijk wel...De angst om de controle te verliezen zodra je iets eet. Zelfs bij ‘gewone’ maaltijden kan deze angst ontstaan.

Als je op deze blog bent beland, is deze situatie (of iets vergelijkbaars) waarschijnlijk herkenbaar:

Als je een verstoorde relatie met eten hebt, kan intuïtief eten heel lastig zijn. Hoe weet je wanneer je écht honger hebt en wanneer je lichaam verzadigd is? Hoe voel je dat? En waar voel je dat?Dat biologische gevoel van honger en verzadiging wordt bovendien vaak overschaduwd door gedachten, emoties, stress, (oude) eetregels of gewoontes.

In deze blog leg ik uit wat je kunt doen als je een eetbui hebt gehad. Want wat je ná een eetbui doet, is misschien zelfs belangrijker dan wat je vóór een eetbui deed.

Onderstaande tekst schreef ik 4  jaar geleden voor een cliënt en ik deel de woorden nu ook graag met jou 🦋

Regul-eten🧠 Een term die ik in het leven heb geroepen om de link tussen het zenuwstelsel en (ongewenst) eetgedrag beter te kunnen uitleggen.

De hele dag door worden we verleid om toe te geven aan impulsen. Impulsen die zorgen voor directe bevrediging en die ons helpen om ongemakkelijke gevoelens tijdelijk te negeren. Impulsen die we soms moeilijk kunnen controleren en weerstaan.

"Ik wil mijn eetbuien doorbreken. Moet ik mijn 'trigger-voedsel' juist wel of niet in huis halen? Is het verstandig om dit soort voedsel in huis te bewaren als ik van mijn eetbuien af wil?"

Je eet regelmatig

Heb jij het gevoel dat er een deel van jou is die jou constant saboteert?  Een deel dat niet wil veranderen? Een deel van jou dat niet zonder de eetbuien kan? 

Je ploft na een lange dag werken, voor de kinderen zorgen en het huishouden regelen op de bank. Even rust! Maar als snel begint de onrust weer. 

Wil je de blog liever luisteren? 

Ons gedrag wordt, even heel simpel gezegd, bepaald door twee mechanismes:

Tijdens mijn studie heb ik altijd gefascineerd zitten luisteren als het over de grote Sigmund Freud ging, de grondlegger van de psychoanalyse. Zijn theorieën over persoonlijkheidsontwikkeling vond ik altijd zeer interessant.

Het gekookte kikker syndroom. Heb jij daar al eens van gehoord? Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar mijn 'psychofilosofisch' brein werd erdoor gefascineerd, nadat ik het voorbij hoorde komen in een Mexicaanse misdaadserie op Netflix. Blijkt maar weer dat netflixen niet per se geestdodend hoeft te zijn.Ik begon te googelen en kwam erachter dat het écht bestaat. Of nou ja, de metafoor althans. Ik moet eerlijk toegeven, dat ik in mijn leven al een aantal keren de gekookte kikker ben geweest.

'Maar hoe weet ik nu of ik lichamelijke of emotionele honger heb?' vroeg een van mijn cliënten vorige week.

Ik benoem regelmatig, dat *willen afvallen* en *werken aan een fijne relatie met eten*, niet zo goed samengaat. En hoewel ik daar nog steeds 100% achter sta (het zijn immers twee verschillende doelen, die om een andere aanpak vragen), wil ik daar toch iets belangrijks over zeggen EN ook mijn excuses aanbieden.

Eten uit verveling is het irritante broertje van stress-eten en emotie-eten. Verveling kan - net zoals stress of andere ‘vervelende’ emoties - eetbuien (of snaaibuien) uitlokken. Je wilt eigenlijk niet eten, maar de eetdrang is op een gegeven moment zo sterk dat je niets anders kan dan eraan toe geven.

Heb jij de neiging om na je werk de keukenkastjes te plunderen? Dan kan dit verschillende oorzaken hebben.

Is het bij jou leeg, als je even niet aan het lijnen of aan het overeten bent? Dan is deze blog voor jou 🙏

Zelfcompassie is een begrip dat vaak verkeerd begrepen wordt en daardoor ook verkeerd wordt toegepast. 

En met *het* bedoel ik natuurlijk dingen die jij als ongezond/slecht/ dikmakend hebt gelabeld

Een hyperfocus op je lichaam is gevaarlijk. Je raakt verstrikt in de details, in alle *kleine* dingen die 'niet goed genoeg' zijn.

Doe je nu bepaalde dingen niet, omdat je vindt dat je niet slank genoeg bent?

De manier waarop jij met eten omgaat, is vaak een weerspiegeling van hoe je met andere aspecten van je leven omgaat. Wellicht herken jij je in het onderstaande.  

Eetbuien, overeten en emotioneel eten worden vaak met elkaar verward, maar deze drie zijn NIET hetzelfde.

Ik ben een échte junkie geweest. 

Hoe kun je vertrouwen blijven houden in iets wat al zo vaak is ‘misgegaan’? Hoe kun je blijven geloven dat het kan lukken, terwijl je vertrouwen al flink beschadigd is?⁣⁣

Jaren geleden maakte ik een hele belangrijke keuze en afspraak met mezelf.

'Ik snap niet waarom ik dat niet kan? Ik zou dat toch gewoon moeten kunnen? Stom hè'

Een beetje onwetendheid is nog zo verkeerd niet, bedenk ik mij terwijl ik op de 'wc' in de 'bush' van Australië zit.Als ik om mij heen kijk zie ik overal spinnen en andere kleine beestjes die ik niet ken. Brrr, overal kriebelt het en ik zet een nieuw personal record snelplassen neer.Als ik niet om mee heen had gekeken, had ik niet geweten dat ze er waren. Zou toch fijner zijn geweest, aangezien ze geen écht gevaar vormen.Ik neem mij daarom vervolgens voor om alle volgende wc (en douche) bezoeken, enkel kort de ruimte te scannen op gevaarlijke beesten (want dat is wel nodig) en that's it.

Mijn hond Saar (Mechelse herder) ziet er aan de buitenkant misschien stoer en indrukwekkend uit, maar eigenlijk is het een zachtgekookt eitje.

Ik weet inmiddels dat mijn coachees in het begin vaak in een 'honeymoon fase' terechtkomen, waarin alles goed en makkelijk gaat en afvallen misschien toch mogelijk is?

Perfectionisme is angst op hoge hakken met een bontjas aan, die net doet alsof die heel wat is, maar in werkelijkheid gewoon doodsbang is.

'Hurting yourself is easy, living is hard' - Loudermilk

Iedereen heeft een schaduwkant. Een ´duistere´ kant.Het is een deel van jezelf dat je zelden ziet. Of beter gezegd, een kant van jezelf die je niet wil laten zien.⁣Een kant van jezelf die alleen tevoorschijn komt, als je onder druk staat en niet de energie hebt om de schone schijn op te houden.Als een masker dat valt 🎭⁣

Als je ongewenst gedrag wilt veranderen, (zoals eetbuien, snaaien in de avond, restrictief eetgedrag, enz.,) is er één belangrijke eerste stap die vaak overgeslagen wordt.

Klik hier om een tekst te typen.

Dit is wat ik dagelijks tegen mezelf en ook tegen mijn cliënten zeg. Want we willen altijd zo graag en het liefste alles, nu meteen.Maar als 'ALLES, NU METEEN' niet lukt, zijn we geneigd om niks te doen. 'Dan laat ook maar...'Het 'alles' werkt zo verlammend. Omdat het zo groot, en veel en ver weg is. Het zijn de kleine dingen die het verschil maken (ja cliché , maar waar).Daarom vraag ik vaak: Wat is het minimale wat je nu wél kunt doen? Wat is jouw 'iets'?Dat 'iets' werkt als een *katalysator*. Niets leidt doorgaans tot niets. Maar iets leidt vaak wel tot iets.Al is het maar een gevoel. Een gevoel dat je iets voor jezelf hebt gedaan.

Schakelmomenten - de momenten waarop je van de ene situatie naar de andere situatie overstapt – zijn voor veel mensen een trigger om te snaaien. In het verleden waren dat voor mij ook vaak de momenten dat ik een eetbui kreeg. In deze blog lees je wat schakelmomenten zijn, hoe zin invloed hebben op je eetgedrag en hoe je hiermee om kunt gaan. 

Dik, lui en zwak?Ze vertelt dat ze altijd complimentjes kreeg van mensen. Complimentjes over haar lichaam, omdat ze altijd zo slank en afgetraind eruitzag. Complimentjes over hoe sterk en gedisciplineerd ze was. Respect en waardering.Maar wat deze mensen niet zagen, is dat ze in het geheim elke dag aan het strijden was. Obsessief bezig was met (niet) eten en sporten. Ja gedisciplineerd was ze zeker, maar ze betaalde er ook een flinke prijs voor. Het ging ten koste van een vrij en onbezorgd leven.

Onze hond Saar hebben we opgevoed volgens het principe ‘VOORKOMEN, NEGEREN & BELONEN’. Als Saar goed gedrag laat zien, dan belonen we haar met iets lekkers of met een balletje.

Waarschijnlijk heb je al eens gehoord van de termen self-fulfilling prophecy en confirmation bias. 

Een beetje zoals een vis op het droge, zo voelt het. Je doet ontzettend je best om mee te lopen (rennen) met de rest. 

Ik vind het heerlijk om te filosoferen over het leven. Over persoonlijke levensvragen en vragen die groter zijn dan onszelf. Tijdens het wandelen vorige week, had ik het met mijn moeder over het over het thema 'waarheid'.