Misschien heb je het gevoel, dat jouw eetbuien een teken zijn van een gebrek aan wilskracht.
Maar je brein werkt anders dan je misschien denkt. Het is namelijk niet ingesteld om je gelukkig te maken, maar op overleven.
In deze podcast nemen Nienke Vink (diëtist) en ik (toegepast psycholoog gespecialiseerd in verstoord eetgedrag) je mee in de breinprocessen bij eetbuien.
Je brein kiest voor overleving, niet voor wilskracht
Ons brein stuurt ons grofweg op twee manieren aan:
-
het zoeken naar korte termijn beloning (in de vorm van dopamine)
-
het vermijden van ongemak en gevaar (in de vorm van amygdala activatie)
Wanneer je hersenen spanning, onrust of leegte registreren, geven ze automatisch een eetimpuls af. Eten is een snelle manier om je veilig en verzadigd te voelen en emoties te verdoven.
Dit is vaak een diep ingesleten, biologisch overlevingsmechanisme.
🎧 Beluister hier de volledige podcast
Ingesleten hersenroutes
Als eten je eerder hielp om te ontspannen of emoties te dempen, leert je brein: dit werkt.
Die route wordt steeds sterker, vooral in stressvolle momenten of als je vermoeid bent. Dan neemt je automatische piloot het over en slaat je brein automatische de eetroute in.
Dat kost namelijk weinig energie, weerstand en heeft direct effect.
Begrijpen in plaats van vechten
Het doorbreken heeft daarom niet heel veel met wilskracht te maken. Harder vechten tegen eetbuien versterkt vaak de spanning en daarmee juist de eetdrang.
Echte verandering begint bij begrijpen hoe je brein werkt en vanuit zelfcompassie nieuwe patronen aanleren waardoor oude routes langzaam uitdoven.
In deze aflevering ga ik samen met een diëtist dieper in op de neurobiologie achter eetbuien en waarom discipline niet de oplossing is. Deze aflevering is bedoeld om inzicht te geven, te normaliseren en het gesprek open te breken.
Reactie plaatsen
Reacties