Home » Blog » Waarom eten we te veel?

Waarom eten we te veel?

Gepubliceerd op 6 juni 2019 11:01

Ik denk dat het wel duidelijk is dat velen van ons te veel eten. Meer dan de helft van de volwassen Nederlanders is te zwaar. We worden dood gegooid met verschillende diëten, superfoods en wonderpillen die ons ‘helpen’ om af te vallen. Bovendien zijn de meeste interventies om overgewicht tegen te gaan, gericht op  minder eten en meer bewegen. Hoewel ik ook mensen stimuleer om meer te bewegen en minder te eten, denk ik dat er meer nodig is. Overeten heeft verschillende oorzaken en het heeft lang niet altijd een fysiologische oorzaak. Vandaag wil ik één van de oorzaken met jullie bespreken die niets met eten te maken heeft, maar naar mij mening essentieel is.

Waarom eten we te veel? En waarom is het voor heel veel mensen (inclusief mij) zo ontzettend moeilijk om op een gezond gewicht te blijven? Dit zijn vragen die mij de laatste tijd bezig houden. Ik behaal hele mooie resultaten met de mensen die ik begeleid, maar om eerlijk te zijn heb ik geen 100% slagingspercentage. Dit komt omdat afvallen, het creëren van een gezond eetpatroon niet alleen over voeding gaat, er is veel meer voor nodig. We zijn allemaal, zonder uitzondering, op zoek naar voldoening, bevrediging, tevredenheid, liefde, vriendschap en zingeving. 

 

Met andere woorden, het is niet eten waar we zo naar verlangen.

 

We verlangen niet naar pizza en chocolade (oké misschien een beetje). We verlangen naar iemand waarmee we onze angsten kunnen delen. We verlangen naar steun en liefde om moeilijke momenten door te komen, we verlangen naar een waardevol leven, iets dat ons leven zin geeft.

 

Wij mensen zijn sociale wezens, we kunnen niet overleven zonder elkaar. Maar uiteindelijk zijn we eigenlijk heel alleen en is het leven heel eenzaam. Niemand weet wat jij voelt, niemand voelt jouw strijd, niemand kent jouw diepe dalen. Niemand weet waar jij écht doorheen gaat, omdat we het niet écht delen met elkaar.

 

Het probleem ligt bij het feit dat we ons alleen en onbegrepen voelen, door anderen maar vooral door onszelf. Het probleem ligt bij het feit dat we niet goed genoeg voor onszelf zorgen en luisteren naar wat we echt nodig hebben. We vallen terug op eten, op die zak chips of die hele rol koekjes omdat we niet weten waar we anders op terug moeten vallen. We weten niet hoe we met dat ongemakkelijke gevoel, dat nu eenmaal bij het leven hoort, om moeten gaan. Eten geeft ons tenminste even een goed gevoel, heel even tevreden zijn, heel even een voldaan gevoel hebben, heel even geen zorgen, heel even…..

 

Het probleem is niet onze drang naar eten. Het probleem is dat we niet goed weten hoe we om moeten gaan met het leven en alles wat er bij komt kijken. We leven in een wereld waarin kwetsbaarheid als zwakte wordt gezien, waarin je het niet goed doet als je het niet druk hebt, waarin het niet toegestaan is om je gewoon even klote te voelen.

 

Maar laten we even heel eerlijk zijn. Het leven is soms ontzettend zwaar. IK vind het leven soms echt ontzettend zwaar. Maar ik zie dat niet als iets negatiefs. Wij mensen denken dat lijden slecht is, het is een taboe, iets wat niet hoort. Maar lijden hoort bij het leven lieve mensen en lijden kan ook ontzettend mooi en waardevol zijn. Het probleem is, dat we het gevoel hebben dat we hier alleen in staan en dat we dit niet mogen voelen. Die eenzaamheid, leegte en negatieve lading vullen we op met het verkeerde: eten!

 

We verlangen niet naar eten. We verlangen naar begrip, (h)erkenning, geborgenheid en nabijheid. Dus laten we dat elkaar meer geven. Laten we dingen bespreekbaar maken. Want we hebben allemaal onze  worstelingen… jij niet alleen.

 

 

Deel deze blog als je vindt dat meer mensen dit horen te lezen!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.