Home » Blog » Het leven » Vakantie is mijn spiegel tot zelfkennis

Vakantie is mijn spiegel tot zelfkennis

Gepubliceerd op 6 februari 2020 om 08:00

 

Als je mij al langer volgt, weet je dat ik regelmatig op vakantie ga. Mijn vriend en ik hebben het streven om elke 8-10 weken even weg te gaan. Dat lukt ons aardig. De reacties van mensen zijn uiteenlopend. De een vindt het mooi dat we dit doen, de ander heeft er wat meer moeite mee. In deze blog leg ik uit waarom wij ‘zo vaak’ op vakantie gaan. Niet omdat ik verantwoording wil afleggen, maar omdat er een boodschap achter zit.

 

Mensen hebben altijd een mening of een oordeel over de keuzes die andere maken. Op dit moment ben ik wéér op vakantie. Even een weekje weg. De mensen in mijn omgeving zijn inmiddels wel gewend aan het feit dat we zo vaak weg gaan. Hoewel ik van mening ben dat ik geen verantwoording hoef af te leggen voor de keuzes die wij maken, doe ik dat vaak onbewust wel. Het voelt alsof het niet ‘mag’, zo vaak op vakantie gaan. Het roept een schuldgevoel bij me op, waardoor ik mezelf wil verantwoorden.

 

'Ja maar we hebben geen kinderen dus we hebben alle vrijheid, ja maar we geven weinig geld uit aan andere dingen zodat we op vakantie kunnen, ja maar wij hebben de luxe dat we beide zzp’ers zijn, ja maar we hebben ook geen inkomsten als we op vakantie gaan, ja maar…..'

 

Maar waarom moet ik mij verantwoorden voor iets wat mij (ons) gelukkig maakt? Waarom zou ik me schuldig voelen over de keuzes die ik maak? Alleen maar omdat het niet ‘gangbaar’ is? omdat we met z’n allen bedacht hebben dat je het hele jaar door kei hard moet werken om dan met z’n allen in de zomervakantie 4 weken vrij te hebben? Over dat laatste zou iedereen zich schuldig moeten voelen, dat is pas absurd!!!

 

Niets moeten

Vakantie is voor mij een tijd van niets hoeven. Niet werken (gebeurd vaak wel), geen sociale verplichtingen en geen strikte planning waar je aan moet vasthouden. Op vakantie kan ik elke dag en elk moment beslissen wat ik wil doen. Het geeft mij een gevoel van vrijheid.

Als ik thuis ben moet alles een doel hebben, want anders voel ik me nutteloos en krijg ik het gevoel dat ik faal. We leven immers in een op hol geslagen doelen maatschappij waarin alles beter, mooier, sneller en groter moet. Stilstand is achterstand zo voelt het. Zelfs de dingen die ik doe ter ontspanning zijn gekoppeld aan een doel. Sporten om fitter en sterker te worden, lezen om slimmer te worden en inspiratie op te doen, netflixen om te ontspannen. Alles moet een doel hebben.

Op vakantie leef ik veel meer in het moment en ben ik minder bezig met het bereiken van doelen (de ene keer gaat dat makkelijker dan de andere keer). Ik hoef helemaal niets, maar het mag wel. Als ik zin heb om te werken voor Lieke Coaching dan doe ik dat, als ik zin heb om te sporten dan doe ik dat, maar als ik zin heb om helemaal niets te doen dan kies ik daar ook voor.

 

Vakantie is een spiegel tot zelfkennis

Begrijp me niet verkeerd. Het stellen en werken aan doelen vind ik heel belangrijk. Het geeft sturing aan je leven en zorgt voor een bepaalde zingeving. Zonder doelen zou het leven ontzettend saai zijn en zou je geen reden hebben om ’s ochtend uit bed te komen.

Alleen denk ik dat we soms doorschieten in het stellen van doelen en vooral in het stellen van doelen die eigenlijk niet echt jouw doelen zijn. Ik heb soms het gevoel dat ik geleefd word in plaats van daadwerkelijk te leven, doordat ik te veel bezig ben met wat ik in de toekomst wil of moet bereiken. Hierdoor geniet ik te weinig van de momenten die zich in het heden voordoen.

De vakanties zorgen er voor dat ik weer met beide voeten op de grond wordt gezet. Het is een moment van zelfreflectie. Zijn de doelen die ik heb gesteld wel echt mijn doelen? Of heb ik mezelf deze doelen opgelegd omdat anderen dit van mij verwachten? Doe ik dit omdat ik het zelf wil, omdat ik het belangrijk vind? of doe ik dit omdat de maatschappij vindt dat ik dit moet doen? Of omdat ik het gevoel heb dat ik mezelf moet bewijzen? Uiteindelijk zijn doelen pas echt waardevol als ze jouw leven verrijken en niet die van iemand anders. Klinkt egoïstisch, maar is wel zo toch?

Als ik thuis ben ligt de focus meer op ‘wat MOET ik vandaag doen?’ Als ik op vakantie ben ligt de focus op ‘wat WIL ik doen?’ Ik zou willen dat ik dat laatste ook meer in mijn dagelijks leven kon toepassen, maar dat vind ik nog behoorlijk lastig (work in process). Voor ik het weet ben ik weer onderdeel van die op hol geslagen doelenmaatschappij. 

 

Het vrije vakantiegevoel

Het mooie van vakantie is dat het helemaal niets uitmaakt wat je doet. Het levert altijd iets op. Waar het voor mij echt om gaat is dat ik op vakantie even mijn dagelijkse patronen kan doorbreken en weer even tot mezelf kan komen. Even voelen waar het leven echt om draait: liefde, geluk, genieten, doen wat voor jou belangrijk is.

 

Het zou mooi zijn als ik dat vrije vakantiegevoel ook wat meer in mijn dagelijks leven kon vinden, maar tot die tijd ga ik lekker veel op vakantie!

 

Wat betekent op vakantie gaan voor jou?


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.